List do OstrzaObraziłaś się na mnie z niewiadomej dla mnie przyczyny i oczekujesz przeprosin… Zdemotywowałaś mnie swoim zachowaniem ogromnie, gdyż dostaję po dupie i nawet nie wiem, o co tak naprawdę chodzi. A uwierz mi, że próbowała się tego dowiedzieć i z tego, co udało mi się ustalić te 2-3 arty z Kanonem były tylko ostatnią kropelką w czarze goryczy. Ale dalej nie wiem, czym była reszta i o co chodzi z tą moją upartością…
Przyznam, że dość długo zastanawiałam się, co ja takiego przez ten cały czas robiłam, że jesteś na mnie obrażona i naprawdę nic nie wymyśliłam. Czy to było aż tak straszne, aby potraktować mnie tak jak ty to zrobiłaś? Bo przecież nie powierz mi, że byłam złą przyjaciółką! Przecież jak miałaś problem to starała się jak mogłam, aby pomóc ci go rozwiązać. A jak przesadzałaś to nie bałam się powiedzieć ci tego wprost, pamiętasz? Co więcej każdy twój kłopot również i mnie psuł humor. Może tego nie wiesz, ale gdy tobie było smutno i źle ja uważałam, że jest to w dużej mierze i mój problem! Starałam się przymykać oko na twoje wady, mimo iż czasem naprawdę miałam ochotę cię pieprznąć. Nie raz się z tobą nie zgadzałam i próbowała cię przekonać do swoich racji, ale to czy cię przekonałam, czy też wręcz przeciwnie nigdy nie miało dla mnie większego znaczenia. Bo byłaś przyjaciółką i byle powód taki jak „yaoi vs. Hetero” nigdy nie umniejszył cię w moich oczach, nawet, jeśli czasem myślałaś inaczej. Rok temu zamiast spędzać weekendy na opieprzaniu się robiłam dla ciebie zbroję Ala. A przecież nie musiałam. To był twój Cosplay i twój problem, a jednak w dużej mierze ci pomogłam i byłam z tego powodu szczęśliwa. Kiedy zamówiłam sobie nendoroidy L’a zgodziłam i się jednego odsprzedać, nawet, jeśli przez to musiałam jeszcze raz zamawiać taką figurkę i stracić na to całkiem pokaźną sumę. W tedy też nie pisnęłam nawet słowem i nie zastanawiałam się czy mi się to opłaca czy nie, bo przyjaciel był ważniejszy niż jakieś 50 zł. Takich banknocików to w życiu będę miała jeszcze kupę, a ciebie tylko jedną…
Cokolwiek byś mi nie zarzuciła, czy ze 100% czystym sumieniem możesz mi powiedzieć, że byłam złą przyjaciółką? Robiłam dla ciebie tyle ile tylko byłam w stanie i co za to otrzymałam? Może zacznijmy od podsumowania tego roku. Na dobry początek zostałam definitywnie OLANA! Pamiętasz przecież, że parę razy ci mówiła, że martwi mnie rzadka częstotliwość naszych spotkań. Ty mi w tedy przytakiwałaś, a potem było to samo. Mów co chcesz, ale mnie to naprawdę raniło, bo poczułam się odrzucona. Ale przemilczałam to, bo stwierdziłam, że robienie sobie wzajemnych wrzutów na pewno nie pomoże nam odświeżyć kontaktów. Przełknęłam jakoś ten parę miesięcy, ale TEGO CO TY TERAZ ODWALASZ TO JUŻ PRZEŁKNĄĆ NIE MOGĘ! Robisz mi pretensję o Kanona, co jest delikatnie mówiąc na poziomie szkoły podstawowej! Co więcej wszystko wskazuje na to, że twoje pozostałe pretensje wcale nie są na wyższym poziomie! I jeszcze śmiesz mi mówić, że ja mam cię przeprosić! Za co? Za Kanona? A może za inną postać? Spoko! Tylko ty mnie wpierw przeproś za to, że nie lubisz yaoi! A potem razem szczęśliwe pojedźmy Se na jakiś konwent i nawyzywajmy wszystkich, którzy mają nieco odmienne gusta niż my!
Dla mnie to po prostu jest żałosne i wciąż mam cichą nadzieję, że w tej całej aferze jest jakieś głębsze dno, które pozwoli mi zrozumieć twoje postę
owanie. Jeśli tak faktycznie jest to powiedz, gdzie leży problem. Ale jeśli faktycznie wszystko trzyma poziom „kłótni o gołego Kanona” to uświadom sobie, że nie ma zamiaru cię za to przepraszać, tak samo jak nigdy nie przeprosiłam Mello za Ciel i Sebastiana, cz też Ichi za LuluSuza! Co więcej po tym wszystkim, co la ciebie robiłam i po tym wszystkim, co teraz w zamian otrzymuję mogę ci śmiało powiedzieć: WAL SIĘ! Bo taką przyjaźń to ja mam głęboko w dupie!
Z poważaniem
Lider
***
Mam szczerą nadzieję, że wszystkie pozostałe osoby, które to przeczytały zrozumieją moją złość. Ja naprawdę kłócić się nie chciałam i jakby nie patrzeć nie mam zamiaru tego robić, ale to już moim zdaniem zaszło za daleko i naprawdę poczułam się tym mocno dotknięta…
Anger
, gdzie indziej jakieś dynie i nietoperzyki itp. Gdy wyszło się na Gdynie – to samo! Do tego jeszcze po raz pierwszy usłyszałam o kimś takim jak Emilie Autumn, której muzyka stała się wręcz moim nałogiem, a styl ubioru nasilił moją fascynację stylem Gothic Lolita (No i może trochę Punku…
PIENIĄDZE MOŻNA WPŁACAĆ DO KOŃCA LISTOPADA!!!
Format
Temat
Tło
- +0zł
Technika wykonania
Specjalne
STAMPS
MASTERS
Excited
Joy
Optimism
Euphoric
